Değerleme Mühendisliği Protokollerine Doğru

Öz

Mesleki değerleme standartları, etik yükümlülükleri, iş kapsamını, kabul görmüş yaklaşımları ve rapor gerekliliklerini ortaya koyar; ancak nicel prosedürlerin tasarlanması, test edilmesi ve doğrulanması konusunda çok az rehberlik sağlar. Bu makale, Değerleme Mühendisliği Protokollerini savunmaktadır: Derginin zaman içinde geliştirmeyi planladığı, mesleki standartlar ile uygulanabilir değerleme analizi arasında yer alan teknik bir katman. Bu protokoller, gizli ve ölçülen niteliklerin katkılarını tahmin eden istatistiksel modeller de dahil olmak üzere, bir taşınmazın değerlemesinde kullanılan yöntemleri düzenler. Otomatik değerleme modellerini veya toplu değerlemeyi düzenlemezler. Uluslararası standartlar ve ulusal sistemlere ilişkin bir inceleme, üç düzeyde gereklilik ortaya koymaktadır. Uluslararası Değerleme Standartları, RICS Kırmızı Kitabı, Avrupa Değerleme Standartları ve USPAP ilkeleri belirtmektedir. İspanya, Polonya ve Almanya, belgeleme ve gerekçelendirme yükümlülükleri eklemektedir. Brezilya, Kolombiya ve Tayvan ise test edilebilir gereklilikler belirlemektedir. Brezilya, regresyon modellerini örneklem büyüklüğü, anlamlılık, ekstrapolasyon ve kesinlik kriterlerine göre derecelendirir ve tanı kontrolleri talep eder; Tayvan ise 2001 yılından bu yana asgari örneklem sayıları, uyum ve anlamlılık eşikleri ile düzeltmelere ilişkin üst sınırlar belirlemiştir. Bu kurallar bile model biçimi, örneklem dışı doğrulama ve ölçülemeyen niteliklerin ele alınışını ele almamaktadır ve incelenen hiçbir sistem, çok değişkenli uyarlanabilir regresyon splinleri gibi modern yöntemleri öngörmemektedir. Makale, Dergi’nin protokolleri nasıl açık bir şekilde geliştireceğini açıklayarak sona ermektedir.